przedstawiają:

swojądrogąmężczyzna

Słuchaj na Spotifypłyta bioart
Okładka płyty swoją drogą mężczyzna: rysowane tuszem postaci na tle białego i czerwonego pasa, na tekturze
PremieraDystrybucja: e-muzyka S.A.

12.10.2026

O płycie

Dziewięć piosenek · jedno życie

12 października 2026 roku ukazuje się swoją drogą mężczyzna, płyta Plantatorów z Żoliborza. Dziewięć piosenek z pogranicza poetyckiego alt-rocka i polskiej piosenki autorskiej opowiada chronologicznie życie mężczyzny: od plantacji tytoniu pod Biłgorajem, przez transformację 1989 roku, po miłość i dojrzałość.

Plantatorzy z Żoliborza to projekt, który nie mógł powstać wcześniej. Żeby go nagrać, trzeba było najpierw przeżyć.

Zaczyna się na plantacji tytoniu pod Biłgorajem, a kończy się w spokoju dojrzałego mężczyzny, który rozumie, co zostawia po sobie. Pomiędzy: liceum w internacie, studiami w Warszawie, czwartym czerwca 1989 i budowaniem nowego państwa z niczego, korporacyjnym szczytem i nagłymi upadkami, byciem ojcem, przyjaźnią na całe życie i miłością. Historia prywatna, która okazuje się wspólna.

To album ze zdjęciami z dzieciństwa, szkoły, przeprowadzek, miłości i biznesów lat 90. Każda piosenka wyrosła z konkretnej historii, opowiedzianej przez Józefa Palinkę. Z historii wyłaniał się riff. Z riffu tekst.

Sesje nagraniowe miały swój własny, nieplanowany wymiar. Kiedy w studiu pojawiały się kolejne piosenki, muzycy i producenci zaczęli spontanicznie opowiadać własne wspomnienia: gdzie byli w 1989, co stracili w kryzysie lat 90., kogo pamiętają z tamtych lat. Nagrania stały się czymś w rodzaju zbiorowej terapii pamięcią.

Płyta trafi do słuchaczy pamiętających tamten czas. Ale przemawia też do szesnastolatków, którzy tamtego czasu nie znają, bo pytania, które zadaje, są ponadpokoleniowe: co jako mężczyźni mogliśmy zrobić lepiej? Co przynieśliśmy, co zostawiamy, co dalej?

Tracklista

Od dzieciństwa po wiek męski

Dziewięć piosenek ułożonych w czasie.

  1. 01

    Plantacja tytoniu

    Wyścig ze słońcem na polu tytoniowym pod Biłgorajem. Dzieciństwo jako wolność i zobowiązanie równocześnie. Garażowe brzmienie z wołaniem o wolność od rąk ubrudzonych sokiem z liści tytoniu i pytaniem: kiedy wracasz na żniwa?

  2. 02

    Odwołanie

    Opowieść o uporze: o kolejnych odwołaniach, za pomocą których trzeba pomóc swojemu losowi. Historia dotyczy tego, jak się dostawało na studia w czasach słusznie minionych.

  3. 03

    Transformacja

    Czwarty czerwca 1989. Wyniki na słupach, nikt nie wie, co dalej. Trzydziestolatek z aktówką jako gabinetem, kodeks sprzed wojny kserowany na potrzeby pierwszych polskich spółek. Tamburyn i gitara niosą refren, który jest jednocześnie elegią i wyzwoleniem: nie mając nic, masz wszystko.

  4. 04

    Szwajcar

    Pierwsze prace, pierwsze konfrontacje z firmami z Zachodu, pierwsze konfrontacje z panami czekającymi na swoją dolę ze Wschodu. Życie daje marzenia i uczy pokory.

  5. 05

    Wino

    Miłość na wyboistej i krętej drodze. Kiedy jest się blisko i jednocześnie daleko, kiedy najpierw do szczęścia nic nie potrzeba prócz codzienności, a jednak się okazuje, że w codzienności coś przeoczamy, coś gubimy, coś musimy odnaleźć.

  6. 06

    Andersen

    Ikar miał skrzydła z wosku. Bohater tej piosenki miał umowę z firmą Arthur Andersen. Historia korporacyjnego szczytu i upadku w cieniu skandalu Enron, opowiedziana przez kogoś, kto był w środku. Szybkie tempo i powolny epilog, czyli wyrok sądu w Szwajcarii po dwudziestu latach.

  7. 07

    Przyjaciel

    Grabarka, Mazury, Santiago de Compostela, szpitalny korytarz o świcie. Ballada rockowa o przyjaźni, która przetrwała, bo była prawdziwa. Refren jest prostą deklaracją, którą czujemy, ale którą rzadko wypowiadamy na głos: jeśli coś się u ciebie dzieje, to jestem.

  8. 08

    Kołysanka

    Rozmowa ojca z córką. Opowieść o akceptacji, którą niesie miłość. Moment, w którym historia pokolenia staje się historią rodziny. O słowach, które w końcu trzeba powiedzieć.

  9. 09

    Drzewo

    O tym, co po sobie zostawiamy. O tym, co żywego zostaje, co urosło, co z tego, co zrobiliśmy, może się odradzać. Co może w końcu przerosnąć nas samych.

Z sesji nagraniowych

Boogie Town Studio
W reżyserce, przy stole mikserskim.
Widok z reżyserki na salę nagrań, gitarzysta przy mikrofonach
Józef Palinka z gitarą basową w reżyserce
Bartosz Pydynkowski śmieje się przy mikrofonie
Małgorzata Palinka i Józef Palinka grają na sali nagrań
Małgorzata Palinka z gitarą basową i Józef Palinka w studiu

Autorzy

Klio, Polihymnia i Kaliope
Józef Palinka

Józef Palinka

ur. 1960gitara, historie

Partner w Kancelarii Domański Zakrzewski Palinka (DZP). Jako szef Praktyki Postępowań Spornych w 2026 roku otrzymał tytuł Poland Litigator of the Year. Doradca ministra finansów ds. prawa bankowego i ubezpieczeniowego, członek grupy ekspertów przy Ministerstwie Przekształceń Własnościowych. Likwidator majątku po PZPR. Wykładał w Katedrze Prawa Gospodarczego SGH.

Dlaczego?

Jacek to wymyślił przy winie. Skoro ty grasz i ja gram, to może nagrajmy coś wspólnie. I tak gadaliśmy sobie przez parę lat przy winku, aż zjawił się Witek Bereś, który powiedział: „No to zróbcie, a nie gadajcie”. Pomyślałem, że potrzebny jest prawdziwy muzyk, więc zaprosiłem Bartka. Mieliśmy z tego dużą frajdę, nie wiedząc, jak to się właściwie skończy. Po prostu słuchaliśmy siebie.

Bartosz Pydynkowski

Bartosz Pydynkowski

ur. 1990gitara, śpiew, kompozycje

Gitarzysta i kompozytor. Urodził się w Działdowie, gdzie z kolegami budował lokalną społeczność muzyczną: od punk-rocka, przez blues, po fascynację jazzem. Absolwent Szkoły Muzycznej przy Bednarskiej w Warszawie (Wydział Jazzu). Grał w ciemnych piwnicach i na festiwalu w Opolu. Obecnie gra w zespole Edyty Geppert i uczy ludzi tajników gitary.

O współpracy

Czujemy się jak słowiańscy Avengersi z Biłgoraja. Ratowanie świata muzyką w tym gronie jest wybitnie sympatyczne.

Dlaczego?

Viktor Frankl pisał, jak kluczowa dla człowieka jest świadomość posiadania celu. Freud pokazywał, że cel nieświadomy to ten prawdziwy. Ja, jako prosty filozof z Mazur, podejrzewam, że celów świadomych i nieświadomych naszego grania jest dużo. Fajnie jest robić fajne rzeczy w towarzystwie fajnych ludzi.

Jacek Wasilewski

Jacek Wasilewski

ur. 1975instrumenty perkusyjne, szumidła, teksty piosenek

Scenarzysta, badacz języka, wykładowca na Wydziale Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego, szef specjalności Dokumentalistyka, prof. UW. Prowadził w radiu TOK FM Program Językowy, napisał kilka książek bez dialogów, m.in. Bezecnik gramatyki polskiej i Opowieści o Polsce. Lubi wiele razy pytać: dlaczego.

O współpracy

Mamy wspólny cel i dopełniające się kompetencje: Józef jest inspiracją i moją muzą, reprezentuje Klio, Bartek jest naszą Polihymnią, a ja jestem Kaliope. Nie próbowaliśmy sięgać Parnasu, współpraca przebiegała zwykle na parterze u Bartka. To prosto opowiedziane historie, których siłą jest to, że wielu z nas też je przeżyło.

Dlaczego?

Dobra historia domaga się opowiedzenia. Dla smaku życia.

Skład i realizacja

Józef Palinkagitara
Bartosz Pydynkowskigitara, śpiew
Małgorzata Palinkagitara basowa
Jacek Wasilewskiinstrumenty perkusyjne, szumidła
Bartek Mieszkuniecprodukcja, Boogie Town Studio
Marcin Gajkomiks, mastering
Teksty

Jacek Wasilewski
Józef Palinka

Muzyka

Bartosz Pydynkowski

Kontakt i materiały

Kontakt prasowyJacek Wasilewskijacek.wasilewski@narrativeimpact.pl+48 501 236 002
PosłuchajSpotifyPlantatorzy z Żoliborza
Zdjęcia prasoweDo pobraniatiny.pl/5c5xff2xs
Dystrybucjae-muzyka S.A.